بقلم رشا مجدي
سناء : يا ابنى هيه تقصد يعنى بلاش سهر كتير .صحتك يا حبيبى
معتز : ماما انا عارف بعمل ايه كويس .سلام عليكم
وليد : يلا يا ريم علشان اوصلك فى سكتى
ريم : ماشى بس هفوت على ندى صاحبتى فى الطريق
وليد : طب يلا بسرعه مش عايزين تاخير علشان اخوكى ميعلقنيش فى الشركه ..اتصلى بيها خليها تجهز
ريم بضحك : ماااشى
عند عائلة الفاتح اولاد خال الجارحى
ساره : الفطار جاهز يا حسن انت ويحي
حسن : صباح الخير
يحي:صباح الخير
ساره : صباح الفل عليكم .يلا افطروا بسرعه
حسن :ليه السربعه
ساره : عندى كليه وبعدين تمرين سباحه وبعدين جيم
يحي : والغدا
ساره : انا مجهزاه يا دوب على التسخين
حسن : هتخلصى امتى
ساره : على سته ونصف او 7
حسن : ممكن افوت عليكى وانا مروح
ساره : ماشى اهه ترحمنى من المواصلات لحد لما تحن عليا وتجيب لى عربيه
حسن : لما تخلصى جامعه
ساره بضحك : هانت لسالى سنه .يلا بقى علشان تودينى الكليه معاك
حسن :يلا ماشى
ساره : حسن انت جيت امبارح امتى ؟؟
حسن : متأخر شويه … ليه ؟؟
ساره : ابدا اصلى نمت 12 وانت كنت لسه مجتش
حسن : كنت سهران مع معتز بنخلص شغل
فى عربه وليد
وليد : ها يا ريم نادى ندى بسرعه
ريم :اهه جت اهه
ندى : صباح الخير
وليد وريم : صباح الخير
ندى : اتاخرت عليكم ؟؟
وليد : لا ابدا ..عندكم محاضرات الساعه كام ؟
ريم : 9 حسن ابن خااالك .
ندى ضاحكه هيه وريم : ربنا يجعل كلامنا خفيف عليه ..دا كشرى وبخانق دبان وشه
وليد مندهشا : حسن !!!!انتم متاكدين انكم بتتكلموا على حسن!!!
ندى : اه ..امال هنتكلم عن خياله
ريم لندى : لا مش اوى يعنى
ندى : اقعدى ساكته بس
وصلوا للكليه ونزلوا وهم يتحدثون
ندى : بسرعه احسن ابن خالك يطردنا
ريم : اه وهو ما هيصدق ….نفسى بس فى نظره حلوه من اللى بيديهم للبنات التانيه دول
ندى : تااانى يا ريم ….مش قلنا انه مش شايفك خاالص.نظره ضعييييف
ريم : مسيره هيشوف ويحسن
يدخلون المخاضره وتدخل وراءهم ساره
سا ره : قعدونى جنبكم بسرعه ..حسن جاى وعفاريت الدنيا بتتنطط فى وشه
ندى بإهتمام : ليه
الحلقه 2
ندى :ليه
ساره :علشان سألته اتاخر امبارح ليه؟ ؟
ريم : هو كماان !
ساره : اه يا اختى كان سهران مع اخوكى ..ال ايه فى شغل …بس انا مش مصدقه .
ريم : مسيرنا نعرف بيعملوا ايه من ورانا
يدخل حسن المحاضره ويظهر عليه الصرامه ويبدأ فى شرح المحاضره …..يطرق الباب ويحاول مصطفى الدخول ويرفض حسن …..يخرج مصطفى ويكمل حسن المحاضره
ساره : ندى مش ده ابن خالك ؟
ندى : اه ..واسكتى بدل ما اخوكى يطردنا احنا كمان
ساره ضاحكه : ميقدرش يطردنى انا اخته
حسن بشده :اللى بتضحك هناك دى فوقى معانا يا ماما .
تحرج ساره وتسكت وتدمع عيناها ……يتابع حسن شرح المحاضره وتنتهى المحاضره وتلتف بعض الفتيات حول حسن يسألونه فى بعض الاشياء وهو يرد عليهم ويضحك معهم .
ساره وندى وريم يتحدثون
ريم : شايفه اخوكى… اله يتشك فى ضحكته قاعد يضحك مع البنات ازاى …واحنا بس يصدرلنا الوش الخشب .
ساره :جته خشبه فى وشه .كبسنى كبسه كحك العيد
ندى مقلده ساره : ميقدرش يطردنى ..انا اخته
ساره بحزن وهى تنظر الى حسن : بس يا ندى متفكرنيش …مكنتش اتصور انه يحرجنى كده
ريم : معلش يا حبيبتى تعالى جنب ضحايا حسن
ساره : والله انتى خساره فيه
ريم : دا جبله ولا عنده دم ولا احساس…حجر
ندى :بكره ربنا يزيل الغشاوه عن عينيه ويشوفك ويحس بيكى يا ريم …بس من رأى متتعلقيش بيه اوى
ريم بتنهيده : اعمل ايه بس
ندى: طنشيه
ريم : تفتكرى
ندى وساره : جربى
حسن يلاحظ الحزن البادىء على ساره اخته وريم يستأذن من الطلبه ويذهب لهم ويقول
حسن : مالكم الكآبه واخده منكم ليه
ساره بحزن : عايز ايه تانى بعد ما احرجتنى قدام المدرج كله
حسن : تستاهلى ..بتضحكى ليه وانا بشرح
ساره بغيظ : كدا يا حسن …طيب مفيش غدا ليك النهارده
حسن ضاحكا : انا هتغدى بره النهارده
ساره : براحتك
ريم : يلا يا بنات نمشى
تمشى البنات ويذهبون الى الكافيتيريا ويجلسون فيها ويقبل عليهم مصطفى واحمد
مصطفى : عجبك كدا يا ساره اللى اخوكى عمله فيا ده ؟
ساره : لسه حارجنى فى المدرج …يعنى مش انت لوحدك
احمد : وانتى ياريم شكلك زعلان ليه
ريم : مفيش مصدعه شويه …عن اذنكم
تذهب ريم الى حسن فى مكتبه وتسمع حسن يتحدث فى الهاتف
حسن : جاى النهارده يا حبى هههههههههه سهرتنا صباحى يا قلبى .
تشعر ريم بالحزن الشديد ووجع فى قلبها منما سمعته. ..و
تدخل ريم …يغلق حسن الهاتف
حسن : ايوه يا ندى فيه حاجه؟
ريم تحاول التماسك : ايوه فيه ….بلاش تحرجنا فى محاضراتك …الدفعه عارفه اننا قرايبك يبقى ليه تحرجنا وتصغرنا قدامهم ؟!
حسن : علشان انتم قرايببى يبقى هعاملكم زى الغرب بالظبط …علشان محدش يقول دول قرايبه
ريم بزعل : ماشى …عند اذنك
حسن : كنتى جايه علشان كده بس
ريم بدون ان تلتفت له : اه مخلصنيش تبقى ساره زعلانه …سلام
تذهب ساره مع مصطفى للنادى فهم فى فريق واحد للسباحه ثم ذهبت الى الجيم وذهبت للمنزل بدون انتظار حسن .
اثناء ذلك
ندى : فكيها بقى يا ريم
ريم : اعمل ايه …بقولك سمعته بيكلم واحده وبيقول لها جاى النهارده والسهره صباحى ويا قلبى .
ندى : يبقى فكك منه وانسيه ياريم
ريم : هو مش عارف يشوفنى هنا ….ايه رايك هكلم معتز ونروح الشركه عنده ندرب هناك ويبقى منه تدريب ومنه ابقى مع حسن بعد الظهر يمكن يحس
ندى بتفكر : هيه فكره ..بس لو محسش بقى هتعملى ايه ؟؟؟
ريم : العمل عمل ربنا يا اختى .بس لما نشوف معتز ده كمان هيجى امتى ….دا انا مش بشوفه غير الصبح على الفطار بس
ندى : خلاص …خلى طنط هيه اللى تقوله أو قولى لوليد
ريم : تصدقى فكره برده
فى المساء فى منزل الجارحى
ريم : ماما قولى لمعتز انى عايزه اروح الشركه تدريب انا وندى صحبتى .
سناء : ان شاء الله هقوله ..وانتى قولى لوليد ؟؟
ريم : اه قلت له وقالى انه جاهز يدربنا من بكره بس معتز يوافق
سناء : معتز كان بيقول مسافر تركيا شهر ..بس مش عارفه امتى
ريم : والشركه هيسيبها لمين
سناء : وليد وحسن
ريم :طب خليه يوافق على تدريبى انا وندى بالله عليكى يا ماما على طول وميقولش لما ارجع من السفر
سناء ماشى يا حبيبتى
ريم : رينا يخليكى ليا يا ست الكل
سناء وهو تضحك : ويخليكم ليا يا قلبى
ساره تتغدى مع يحي اخوها وتذاكر دروسهاوتنام ويحي يعمل ثم ينام وحسن لا يزال فى الخارج
فى شقه يجلس بها حسن ومعتز فى سهره ليست بريئة معهم فتاتين …تمشى الفتاتان ويجلس حسن مع معتز
حسن : مش يلا بينا نروح بقى
معتز وهو ينظر الى ساعته : لسه بدرى
حسن : علشان اخواتى
معتز : زمانهم ناموا
حسن : مش ناوى بقى كفايه
معتز بحده : انت معايا ان كلهم زباله ولا لأه مفيش فيهم واحده محترمه …كلهم عبيد القرش
حسن بتنهيده : منهم لله بقى اللى عقدونا فى البنات كلهم
معتز : ما عدا اختى واختك….هم دول الوحيدين اللى كويسين….وبعدين منتا معايا فى الهوا سوا
حسن : انا اه اتلدعت زيك بس…مكرهتمش …بحب اتكلم واصاحب وادلع معاهم انما انت بقى …..
معتز : انا ايه ؟
حسن : انت كاره ودايس اوى
معتز : منت زى
حسن : انا مختلف انا كلام …دلع …بس
معتز : يلا يا حسن …فكرتنى بزفته …منك لله تعال نروح
حسن : نروح ..اهه نلحق لنا ساعتين نوم قبل ما اروح الكليه
معتز : انا مسافر تركيا بعد بكره ..الشركه بقى انت الاداره ووليد زى ما هو
حسن : ايه ..هو انا مش هشوفك قبل ما تسافر ولا ايه ؟؟
معتز : موعدكش يا معلم
حسن بدلع : واهووون عليك يا ميزووو
معتز بدلع : تهونى يا سن سن
ويضحك الاثنان معا ويخرجون الى منازلهم
فى الصباح فى منزل الجارحى
ريم : صباح الخير يا ماما
سناء صباح الخير يا ريم
ريم : قلتى لمعتز يا ماما على التدريب
سناء : هقوله لما يصحى من النوم
ريم : هو جه امبارح امتى ؟
سناء : مش قلنا ملكيش دعوه
ريم : براحتك
سناء : مفيش كليه النهارده
ريم : لا …ندى هتيجى ونقعد شويه ويمكن نخرج
معتز : صباح الخير يا ماما .صباح الخير يا ريم
ريم : صباح الخير يا معتز
سناء : صباح الخير …معتز كنت عايزاك تاخد ريم وندى الشركه تدربهم عندك
معتز : الشركه شركه ريم يا ماما انما ..صحبتها دى بقى…..
سناء : دول صحاب بقالهم 3 سنين يعنى عادى
معتز : ماشى يا ست الكل علشان خاطرك انتى وريم يبدأوا من بكره لو عايزين
ريم : منحرمش منك يا عسل
معتز : ماما انا رايح الشركه هخلص شويه حاجات قبل ما اسافر ..وهقول لحسن ووليد على تدريب ريم وصاحبتها
سناء : ربنا يوفقك يا حبيبى
يخرج معتز من المنزل مسرعاوتدخل ندى الى العماره بسرعه ويخبط الاثنان ببعض
معتز بحده : مش تفتحى يا عاميه !!
ندى بحده.: انا عاميه ولا انت اللى ماشى زى القطر ..دايس على خلق الله لا اشارات ولا محطات ولا كلاكسات .
معتز : ايه راديو واتفتح…يعنى غلطانه وتردى
ندى :انت اللى غلطان على فكره مش انا
معتز وهو يتركها ويمشى:مش عارف البجاحه دى بتجييوها منين .
ندى وهى تنظر بغل : صفيق هقول ايه
وتصعد ندى الى ريم
ريم : اهلا اهلا بالست ندى
ندى : اذيك يا اختى
ريم : مالك امشير طالع من بدرى ليه
ندى : حته واحد بارد ..لوح تلج خبط فيا مش يعتذر ولا يقول اسف ولا حاجه ابدا …يقولى مش تفتحى يا عاميه …انا عاميه يا ريم
ريم : وانتى سكتيله
ندى : عييب عليك يا معلم اديتهوم له سبعاات وتمانياات
ريم بضحك : اه كدا …طمنتينى عليكى … يلا بالشفا
ندى : بس لسه مشفتش غليلى منه ….كنت عايزه اديله جوز اقلام ..
ريم : الطيب احسن ..ثم ادرفت قائله بجديه
ريم : بقول لك من بكره ان شاء الله هنروح الشركه ندرب مع وليد وحسن ..يعنى فى الايام الرست بتاعه الكليه والصيف هيبقى يوم كامل ..ايه رايك
ندى : اهه الواحد ياخد خبره ويشتغل فى الصيف بدل الملل اللى احنا فيه ده
عند ساره فى النادى وهى تتمرن
ساره : كسرت الرقم يتاعى النهارده يا كابتن ولا لسه ؟؟
الكابتن : لسه يا ساره عايزه شويه كمان …بس انتى بتبزلى مجهود وكله على الله
مصطفى : كابتن اخبار ارقامى ايه ؟؟
الكابتن : لسه برده …انا عايزكم فى الجيم تهتموا بعضلات الادين والرجلين والباى والتراى…. وطبعا نوم بدرى والاكل الصحى وبلاش مياه غازيه
ساره ومصطفى : تمام يا كابتن
ويمشى الكابتن ويترك ساره ومصطفى
ساره : تفتكر هنقدر نعمل حاجه فى بطوله الجامعه ؟.
